journaalpossst no130: leo: column no54

zwarte piet

onze vaders waren broers waardoor wij als neven de wereld introkken
we ontdekten dat de kaasboer uit ons geboortedorp ook bestaat in bangalore
van zijn ronde blanke hoofd met daarin blauwe ogen waarvan één scheel
is er ook een dubbelganger als een echo getekend in donkere tinten

onlangs vertrok ik met een babyboomer, nu gepensioneerd kunstenaar
naar daar waar ooit slaven sprongen van schepen, vluchtend naar de kust
waar mijn hangmat hangt en ik al dagen met verwondering kijk naar
caribische eenvoud in een paradijselijk decor

als olijke trofeeën werden ze door ons lachend bijgeschreven
in de bewijsvoering dat de unieke mens slechts een gotspe is
mimiek, karakter en oogopslag worden moeiteloos gedupliceerd
totdat het plots dichtbij komt en tranen opwellen

een zwarte man spant zijn rug en beweegt zich zijdelings
om in één beweging de mand gevangen vis uit de boot te draaien
adem stokt als in deze draai zijn gezicht zichtbaar wordt en ik mijn zoon zie
er is herkenning, een glimlach zoals alleen een kind zijn vader schenkt

fijne maand,
leo janson, expeditieleider