express no40: gain kokeleko

Airport Vledderveen

Onlangs waren mijn maatje Hans en ik, als vrijwilligers van het Staatsbosbeheer, aan het werk in Het Vledderbos, oostelijk van Stadskanaal. Ieder die daar recent is geweest, zal beamen dat het er nu één grote rotzooi is. Machines maken er ruimte in het bos, meer licht op de grond. Het fietspad tijdelijk één modderzooi. Wij waren met onderhoud van de wandelroutes bezig. Paaltjes onderhouden enz.

Komt er een man aanfietsen met zijn hondje. “Moi, wat binn ze hier goddamme wel nait aan’t doun, wat ja ain bende ja”.

“Joa”, zee ik, “ie willn ‘t messchain nait geleum, moar hier komm landingslichtn veur Airport Vledderveen. Eelde wort te klain. “Och god”, zee man, “binn ze op Knoal nou hailndail verröt worrn. En wenneer mot dat den wel kloar weedn”.

“Nô”, zee ik, “teegn 1 april mot boudel brann, den komm de eerste vlaigtuugn”.

“Ze binn hartstikke gek doarzoot, windbuuuln binn ’t doar op Knoal”.

“Goud ontholln hè”, zee ik, “1 april ist kloar. “Loat ze stikkn zee de man”.

Henk Drenth